Μια μικρή απόδειξη; Στις τρεις ήδη υπάρχουσες ιστοσελίδες μας (Αντιφωνητής, Προξενείο-Στοπ, Μεταφράσεις Τουρκικού Τύπου), από σήμερα προσθέστε και μία τέταρτη (http://ahmetmete.wordpress.com), για την οποία σάς υποσχόμαστε ότι θα είναι…εξοργιστικά αποκαλυπτική, καθώς θα…παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς την πολύπλευρη και πολλαπλώς υπονομευτική δράση του βασικότερου αυτή τη στιγμή οργάνου της Άγκυρας στη Θράκη, του ψευτομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε. Ο διαχειριστής της, όπως φαίνεται και από τον τίτλο που επέλεξε («Παρατηρητήριο Μέτε»), σκοπεύει οφθαλμοφανώς να γίνει η…σκιά του προκλητικού τουρκόφρονα. Από σήμερα λοιπόν, ακόμη περισσότερη και πληρέστερη ηλεκτρονική ενημέρωση για τη δραστηριότητα των πεμπτοφαλαγγίτικων οργάνων της Τουρκίας στην ελληνική Θράκη. Θα υπάρξει άραγε ποτέ ένας έστω – φρονών και πράττων τα αυτονόητα – Έλληνας πολιτικός, που θα αποφασίσει να αξιοποιήσει όλο αυτό το τεράστιο υλικό, που (συνεχίζουμε να) αποκαλύπτουμε;                                                                                                            Ν.Δ.

   Με μεγάλη χαρά σας αναγγέλλουμε ότι εδώ και λίγες μέρες έχει τεθεί σε λειτουργία ένας ιδιαίτερα σημαντικός ιστότοπος. Πρόκειται για προσωπική ιδέα και καρπό εργώδους προσπάθειας ενός στενού φίλου (και βασικού μέλους της Πρωτοβουλίας μας), ο οποίος επιπλέον έχει το προσόν να γνωρίζει απταίστως την τουρκική γλώσσα. Ο εν λόγω ιστότοπος λοιπόν θα παρουσιάζει μεταφρασμένα δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, τόσο του…κανονικού (του εκ Τουρκίας δηλαδή), όσο βεβαίως και του καθ’ ημάς (τουρκόφρονος) μειονοτικού. Και εννοείται ασφαλώς ότι δεν μιλάμε μόνο για εφημερίδες, αλλά και για ιστοσελίδες.

   Η σημασία ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι φυσικά προφανής. Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό να μαθαίνουμε εκ των έσω τι συμβαίνει στην Τουρκία (οτιδήποτε συμβαίνει εκεί – είτε σε πολιτικό, είτε σε κοινωνικό, είτε σε οικονομικό επίπεδο – μας αφορά άμεσα) και ταυτόχρονα να πληροφορούμαστε από πρώτο χέρι πώς βλέπουν οι ίδιοι οι Τούρκοι (αλλά και οι ντόπιοι τουρκόφρονες) τόσο τους εαυτούς τους, όσο ασφαλώς και εμάς.

   Εμείς εκφράζουμε και πάλι τη χαρά μας, που το…ανελέητο μεταφραστικό δαιμόνιο του συγκεκριμένου φίλου, ενώ τελούσε βεβαίως εν πλήρει δράσει και τα προηγούμενα χρόνια (θυμίζουμε τις ων ουκ έστιν αριθμός μεταφράσεις του στον «Αντιφωνητή», αλλά και κάποιες επίσης και στην παρούσα ιστοσελίδα), βρίσκει επιτέλους ένα ακόμη καλύτερο και πληρέστερο δρόμο συστηματικής έκφρασης. Τώρα πλέον υπάρχει ένα πολύτιμο διαδικτυακό «κτήμα ες αεί», στο οποίο θα μπορεί οποιοσδήποτε να προστρέχει για την άντληση πληροφοριών, είτε είναι μελετητής, είτε πολιτικός αναλυτής, είτε δημοσιογράφος, είτε και απλός πολίτης που επιθυμεί την ενημέρωση…

   Ο καινούργιος ιστότοπος (http://tourkikanea.wordpress.com) έχει, εννοείται, ήδη καταχωρηθεί στους «Συνοδοιπόρους» του «Προξενείο-Στοπ» με τη συντομογραφική ονομασία «Μεταφράσεις Τουρκικού Τύπου», οπότε μπορείτε να το επισκεφθείτε και αυτήν ακόμη τη στιγμή (υπάρχει ήδη άλλωστε άφθονο υλικό εκεί μέσα). Καταχωρήστε το και εσείς και καλή…μελέτη!                                                                                                                                      Ν.Δ.

     Μετά από την προβολή του γνωστού βίντεο «Προξενείο-Στοπ» (που έχει πλέον καθιερωθεί στις εκδηλώσεις της Πρωτοβουλίας ως «πρόλογος» για τους ομιλητές και για την αδρομερή «είσοδο» των παρισταμένων στο θέμα), ξεκίνησε ο κύκλος των ομιλιών με συντονιστή τον εκπαιδευτικό (και πρόεδρο της Β΄ ΕΛΜΕ Έβρου) Χάρη Κουσινίδη, του οποίου η παρουσία ήταν ιδιαίτερα σημαντική, όχι μόνο επειδή διηύθυνε άψογα τη συζήτηση, αλλά και για τις καίριες παρατηρήσεις στις οποίες συχνά προέβη (αποδεικνύοντας και την ευαισθησία, αλλά και τη γνώση του πάνω στο συγκεκριμένο πρόβλημα της Θράκης).

    Πρώτος ομιλητής ήταν ο διευθυντής του «Αντιφωνητή» Κώστας Καραΐσκος, ο οποίος μίλησε γενικά για το θέμα του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, προβαίνοντας όμως και σε μια αποκαλυπτική αναδρομή στο μονίμως «σκοτεινό» ιστορικό του παρελθόν και καταθέτοντας τεκμήρια της σταθερά εξωθεσμικής, παράνομης και υπονομευτικής δράσης του (από τη συμβολή του στην εξάπλωση του Κεμαλισμού στη Θράκη ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’20 ή στην εξόντωση του Ελληνισμού της Πόλης το 1955, έως τα σύγχρονα φαινόμενα του εκτουρκισμού των Πομάκων και των Ρομά, με την εγκληματική ανοχή της ελληνικής πολιτείας). Ταυτόχρονα βέβαια συνέδεσε όλα τα παραπάνω και με τη δημιουργία της Πρωτοβουλίας, ως «της ανάγκης που αισθάνθηκαν κάποιοι πολίτες να αντιδράσουν σε όλη αυτή την κατάσταση, προβάλλοντας απλώς και μόνο το απολύτως αυτονόητο».

     Τον λόγο πήρε στη συνέχεια ο δημοσιογράφος Σεμπαεδήν Καραχότζα, ένας άνθρωπος ιδιαίτερα γνωστός για τον μακρόχρονο αγώνα του κατά του εκτουρκισμού των Πομάκων από τα όργανα της Άγκυρας. Πάντα καίριος, λιτός αλλά και περιεκτικός, ο πρώην εκδότης της ανεξάρτητης και μαχητικής πομάκικης εφημερίδας «Νάτπρες» (μια που το εν λόγω έντυπο έχει πάψει να κυκλοφορεί εδώ και λίγους μήνες, λόγω οικονομικής δυσπραγίας, και υφίσταται πλέον μόνο ως blog στο Διαδίκτυο), μίλησε επίσης γενικά για την υπόγεια δράση του Προξενείου, ενώ ειδικότερα έδωσε στο ακροατήριο και μια σαφή εικόνα της κατάστασης που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στη Θράκη, όσον αφορά το ζήτημα των Πομάκων και των μεθόδων εθνοκάθαρσης, που εφαρμόζουν ουσιαστικά οι προξενικοί μηχανισμοί για την εξαφάνιση της εθνοτικής και πολιτιστικής πομακικής ταυτότητας.

     Τον κύκλο των ομιλιών έκλεισε ο Δρ Ιστορίας και διαχειριστής της ιστοσελίδας της κίνησης Νεκτάριος Δαπέργολας, ο οποίος σκιαγράφησε αφ’ ενός το ευρύτερο διεθνές πλαίσιο της τουρκικής απειλής για τη Θράκη κατά τους τελευταίους μήνες (κινήσεις Ερντογάν, τουρκική προπαγάνδα στο διαδίκτυο, δράση τουρκικών οργανώσεων του εξωτερικού) και αφ’ ετέρου τις υπονομευτικές δραστηριότητες κατά τα τελευταία έτη των τοπικών μηχανισμών του Προξενείου Κομοτηνής (τουρκομουφτήδων, μειονοτικών βουλευτών, τοπικών τουρκοσυλλόγων και μειονοτικού τύπου), ενώ αναφέρθηκε ακόμη και στη φοβική στάση του πολιτικού κόσμου της Θράκης πάνω στο ζήτημα. Όλα αυτά συνοδεύτηκαν από άφθονο φωτογραφικό και άλλο οπτικοακουστικό υλικό (κάποια εντυπωσιακά υποτιτλισμένα βίντεο θα τα δείτε προσεχώς και στην ιστοσελίδα μας), που εμφανώς εντυπωσίασε (και ενίοτε σόκαρε) τους θεατές.

     Απολύτως ενδεικτικό του πολύ θερμού ενδιαφέροντος του ακροατηρίου, ήταν ότι αυτό παρέμεινε …καθηλωμένο για μία ακόμη ώρα μετά το πέρας των ομιλιών. Στη συζήτηση που ακολούθησε, έγιναν τοποθετήσεις, ακούστηκαν σχόλια, διεξήχθη συχνά άμεσος και ευθύς διάλογος και βεβαίως απαντήθηκαν πολλές ερωτήσεις που τέθηκαν από τους παρισταμένους. Στο τέλος και οι τρεις ομιλητές δέχθηκαν σωρηδόν τα θερμά συγχαρητήρια του κόσμου, τα σχόλια για «τον έντονο προβληματισμό τους» απ’ όσα είδαν και άκουσαν, αλλά και πολλές εγκάρδιες ευχές για τη συνέχεια της προσπάθειας…

    Στα αξιοσημείωτα ωστόσο της χτεσινής βραδιάς θα συγκαταλέξουμε ακόμη το ότι για πρώτη φορά μια τέτοια εκδήλωση βρήκε υποστήριξη από τις τοπικές αρχές (καθώς ο Δήμαρχος Ορεστιάδος κ.Μουζάς, έμπρακτα στήριξε την προσπάθεια), αλλά και το ότι επίσης για πρώτη φορά παρευρέθησαν υψηλόβαθμα πρόσωπα της τοπικής αυτοδιοίκησης (όπως ο Δήμαρχος Μεταξάδων κ.Τερτσούδης, και ο Αντιδήμαρχος Ορεστιάδος, που παρέμειναν μάλιστα καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης και στο τέλος μας συνεχάρησαν). Παρόντα ήταν βέβαια ακόμη και άλλα γνωστά πρόσωπα της περιοχής, όπως υψηλόβαθμοι απόστρατοι αξιωματικοί, εκπρόσωποι σωματείων και πλήθος ανθρώπων από όλους τους πολιτικούς χώρους. Πολύ σημαντικές όμως είναι ασφαλώς και οι 300 περίπου νέες υπογραφές που συγκεντρώθηκαν, καθώς πέραν των παρισταμένων στην εκδήλωση (που υπέγραψαν όλοι), απέφερε τους καρπούς της και η ευρύτερη σχετική κινητοποίηση των φίλων μας στην Ορεστιάδα κατά τις προηγούμενες μέρες.

     Κλείνοντας αυτήν την αναφορά μας στην προχθεσινή εκδήλωση, θεωρούμε χρέος μας να δηλώσουμε ότι η Πρωτοβουλία μας ευχαριστεί θερμά όχι μόνο όλους όσους εργάστηκαν για την προετοιμασία της, αλλά και όσους συμμετείχαν με την απλή έστω παρουσία τους. Το ζήτημα του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής αποτελεί το μείζον ταμπού για τη θρακική κοινωνία και θάβεται συστηματικά στη σιωπή από τους τοπικούς «καθεστωτικούς» κύκλους. Φαίνεται όμως ότι ειδικά για την περιοχή του Βορείου Έβρου κάτι τέτοιο ισχύει πολύ λιγότερο απ’ ό,τι στην υπόλοιπη Θράκη. Είδαμε εκεί πάνω ανθρώπους με ανησυχίες, με προβληματισμούς και έντονη πατριωτική ευαισθησία, ανθρώπους που δείχνουν να ξέρουν σε ποιο τόπο ζουν και δεν ανέχονται να θάβουν το κεφάλι τους στην άμμο, σαν τη στρουθοκάμηλο. Η επαφή μας μαζί τους ήταν για μας πραγματικά ζήδωρη και ανανεωτική και η θέρμη τους μας έδωσε ακόμη περισσότερη δύναμη και κουράγιο, για τη συνέχιση της προσπάθειάς μας. Αναμφίβολα, τους ευχαριστούμε ΚΑΙ γι’ αυτό…

 Άλλες φωτογραφίες από την εκδήλωση

    ΥΓ. Και…α, ναι! Αν τους ενώχλησε το βίντεο με τον Αδόλφο, τους υποσχόμαστε ότι έρχεται οσονούπω η νέα (ολότελα πρωτότυπη μάλιστα) κινηματογραφική υπερπαραγωγή μας, η οποία θα τους αποτρελλάνει τελείως! Προσεχώς στις οθόνες σας…

                                                                                                                                                                                                  Ν.Δ.

  1. Κώστας Καραΐσκος, εκδότης της εφημερίδας “Αντιφωνητής”

  2. Σεμπαεδίν Καραχότζα, δημοσιογράφος- εκδότης της εφημερίδας “Νάτπρες”

  3. Νεκτάριος Δαπέργολας, Δρ Ιστορίας του Α.Π.Θ. και διαχειριστής της ιστοσελίδας www.proxeneio-stop.org

   Θα προλογίσει και θα συντονίσει ο εκπαιδευτικός (και πρόεδρος της Β΄ ΕΛΜΕ Έβρου) Χάρης Κουσινίδης.

   Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 18 Απριλίου στις 18.30 στην αίθουσα του ξενοδοχείου “ΒΙΕΝΝΗ” στη Ν. Ορεστιάδα.

   Βασιλεύει, ἀλλ᾿ οὐκ αἰωνίζει ᾍδης τοῦ γένους τῶν βροτῶν· σὺ γὰρ τεθεὶς ἐν τάφῳ, Κραταιὲ, ζωαρχικῇ παλάμῃ τὰ τοῦ θανάτου κλεῖθρα διεσπάραξας, καὶ ἐκήρυξας τοῖς ἀπ᾿ αἰῶνος ἐκεῖ καθεύδουσι λύτρωσιν ἀψευδῆ…

   Ὅτε ἐν τῷ τάφῳ τῷ καινῷ,  ὑπέρ τοῦ παντός κατετέθης, ὁ Λυτρωτής τοῦ παντός, ᾍδης ὁ παγγέλαστος ἰδών σε ἔπτηξεν, oἱ μοχλοί συνετρίβησαν, ἐθλάσθησαν πῦλαι, μνήματα ἠνοίχθησαν, νεκροί ἀνίσταντο…

    Ὅτε ἐν τῷ τάφῳ σαρκικῶς θέλων συνεκλείσθης ὁ φύσει τῇ τῆς θεότητος μένων ἀπερίγραπτος καί ἀδιόριστος, τά θανάτου ἀπέκλεισας ταμεῖα καί ᾍδου ἅπαντα ἐκένωσας, Χριστέ, βασίλεια…

    H ομάδα του «proxeneio-stop» σας εύχεται Καλό Πάσχα!

     Και μία ακόμη τηλεοπτική εμφάνιση της Πρωτοβουλίας κατά του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής! Δύο εκ των βασικών της μελών, ο Κώστας Καραίσκος (διευθυντής του «Αντιφωνητή») και ο Νεκτάριος Δαπέργολας (διαχειριστής της ιστοσελίδας «Προξενείο-Στοπ») μίλησαν την προηγούμενη Τρίτη με τον Δημήτρη Νατσιό στην εκπομπή «Γράμματα Σπουδάματα» του καναλιού «4Ε» για τη δράση του Προξενείου, αλλά και για την Παιδεία, τον εθνομηδενισμό, τους μετανάστες και…έτερα ακόμη προβλήματα της νεοελλαδικής κοινωνίας. Δείτε σήμερα Τρίτη 2 Μαρτίου στις 21.45 μ.μ. (αλλά και το Σάββατο στις 12.00 το μεσημέρι, σε επανάληψη) το β’ μέρος αυτής της συνέντευξης…

    Είστε μασόνος; Σας αρέσουν τα τουρκοπανηγύρια; Έχετε ταυτόχρονα και γαστρονομικές ανησυχίες; Ε, αν δεν πήγατε τότε στην προ τριών ημερών εκδήλωση του Ροταριανού Ομίλου Αλεξανδρούπολης, χάσατε! Μιλάμε ασφαλώς για την ομιλία της Ozlem Kurumlar, καθηγήτριας στο πανεπιστήμιο Bahcesehir της Κωνσταντινούπολης, με θέμα «Η κουζίνα του Σουλτάνου: 1574, ένα θαυμάσιο ταξίδι των τροφών τον 16^ο αιώνα», που πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο GRECOTEL στις 20/2/2010!

    Και εμείς τώρα βέβαια δεν θα πούμε το…πανθομολογούμενον, ότι δηλαδή απαξάπασα η κουζίνα του…Σουλτάνου (όπως άλλωστε και η τέχνη του και η μουσική του και σχεδόν όλοι οι διοικητικοί, πολιτικοί και πολιτιστικοί του θεσμοί) ήταν απλή και ατόφια ξεπατικωτούρα της αραβικής και της έως τον 15ο αιώνα ελληνικής! Ακόμη όμως και αυγά οξύρυγχου πανέ με λευκή σως (αυθεντικώς τε και πρωτογενώς) να περιλάμβανε η εν λόγω…σουλτανική κουζίνα, μοιραία θα αναρωτηθούμε (οι πτωχοί αμβλύνοες) πόσο ενδιαφέρον μπορεί άραγε να έχει ένα τέτοιο θέμα, ειδικά σε μια εποχή που ο τόπος κυριολεκτικά καίγεται από οικονομικής, κοινωνικής, πολιτιστικής και κάθε άλλης άποψης και ακόμη βέβαια σε μια εποχή που οι εξ Ανατολών μας γείτονες εντείνουν καθημερινά όλο και περισσότερο την αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας στη Θράκη και το Αιγαίο! Παρ’ όλα αυτά όμως, ο Ροταριανός Όμιλος της Αλεξανδρούπολης συνεχίζει απτόητος τις…υψιπετείς πνευματικές του αναζητήσεις με ιστορική αναδίφηση εις το οθωμανικόν γκουρμέ!

   Και μη νομίζετε ότι αποδίδουμε το γεγονός σε κάποια υπόγεια και σκοτεινά πλοκάμια του τουρκικού Προξενείου, ε; Ουδόλως! Αυτή τη φορά δεν χρειάζεται καν να πάμε ΤΟΣΟ μακρυά! Η απλή ανάδειξη του ΑΠΟΛΥΤΩΣ γελοίου του πράγματος από μόνη της μάς φτάνει και μάς περισσεύει!

   ΥΓ. Μάθαμε μάλιστα ότι (πλην της παρουσίας – βεβαίως – του δημάρχου Αλεξανδρούπολης Αλεξανδρή και ετέρων ακόμη επισήμων και πλην επίσης του χαρακτήρα γνήσιας τουρκοφιέστας που είχε το όλο λαμπρόν happening με τις τουρκικές σημαιούλες στα τραπέζια, κλπ, κλπ.) όποιος είχε την…ανέλπιστον τύχην να παρευρεθεί εις το παμμέγιστον κοσμοϊστορικόν γεγονός, πλήρωσε ΚΑΙ πρόσκληση ύψους 10 ευρώων, η οποία περιλάμβανε έναν…καφέ! Οπότε εμείς πλέον τι να πούμε! Μα ούτε καν ΕΝΑ έδεσμα, ρε παιδιά, από την…κουζίνα του Σουλτάνου; ΚΑΙ μασόνος δηλαδή ΚΑΙ τουρκολάγνος ΚΑΙ…δαρμένος;

                                                                                                                                                                                                  Ν.Δ.

   Επειδή μάλιστα το θέμα ήταν…μεγάλο και μία μόνο εκπομπή τελικά δεν μας…χώρεσε, θα υπάρξει και συνέχεια την επόμενη Τρίτη…

   23 Φεβρουαρίου λοιπόν (και 2 Μαρτίου το β΄ μέρος) στον τηλεοπτικό σταθμό «4Ε», στις 21.45 το βράδυ. Υπενθυμίζουμε ακόμη ότι οι εκπομπές του Δ.Νατσιού προβάλλονται και σε επανάληψη κάθε Σάββατο στις 12 το μεσημέρι…

   Γνωρίζαμε ακόμη πολύ καλά το κλίμα της φοβικότητας ή του στρουθοκαμηλισμού που διέπει το συντριπτικά μεγαλύτερο κομμάτι της θρακικής ειδικά κοινωνίας.

   Δεν είχαμε θέσει λοιπόν ποτέ ως κύριο στόχο μας τη συγκέντρωση κάποιου εντυπωσιακού πλήθους υπογραφών. Εκείνο που βασικά μας ενδιέφερε ήταν το να αποκαλύψουμε τον άθλιο και υπονομευτικό ρόλο του Προξενείου και των τουρκοφρόνων οργάνων του, ενημερώνοντας και ευαισθητοποιώντας την ελλαδική κοινή γνώμη για ένα ζήτημα, που επί πολλά χρόνια αποτελούσε ταμπού και καλυπτόταν από την πλέον ένοχη σιωπή του πολιτικού κόσμου της χώρας (και ιδιαίτερα της Θράκης).

   Με αυτά λοιπόν τα δεδομένα και επειδή ασφαλώς δεν είμαστε αιθεροβάμμονες, ξεκινώντας την εκστρατεία μας θεωρούσαμε τη συγκέντρωση 5.000 υπογραφών ως ένα αξιοπρεπή συνολικό στόχο.

   Τα πράγματα όμως τελικά πηγαίνουν πολύ καλύτερα, απ’ όσο νομίζαμε. Οι εκδηλώσεις συμπαράστασης από τον κόσμο, η πρόσκλησή μας σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας για ομιλίες και τηλεοπτικές συνεντεύξεις (πριν 4 μέρες βρεθήκαμε στη Θεσσαλονίκη και την Κοζάνη, ενώ επίκεινται εκδηλώσεις μας σε Καβάλα, Ορεστιάδα και Θεσσαλονίκη), η μεγάλη επισκεψιμότητα της ιστοσελίδας μας και βέβαια το σπάσιμο του φράγματος των 5.000 υπογραφών πριν συμπληρωθούν καν 6 μήνες από την πρώτη εκδήλωση της εκστρατείας μας, είναι γεγονότα που μας χαροποιούν ιδιαίτερα και μας δίνουν ακόμη μεγαλύτερη δύναμη, για να συνεχίσουμε την προσπάθειά μας.

   Ήδη αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στις 5.082 υπογραφές! Και μάλιστα το ακόμη πιο ενδιαφέρον δεδομένο είναι ότι οι πέντε τελευταίες που έχουν επισυναφθεί ανήκουν και πάλι σε μουσουλμάνους συντοπίτες μας (από την Κομοτηνή και το πομακοχώρι Σμίνθη του νομού Ξάνθης)!

   Ο αγώνας λοιπόν συνεχίζεται! Κόντρα στην «πολιτική ορθότητα» των φοβισμένων, κόντρα στην εθνομηδενιστική λογική των εξωνημένων, κόντρα και στην κυρίαρχη στάση ζωής του «δεν βαριέσαι» και του «έλα, μωρέ, τώρα» της νεοελλαδικής αφασίας.

   Εμείς πολύ απλά εμμένουμε στις Θερμοπύλες μας κι ούτε μας απασχολεί το αν «οι Μήδοι επιτέλους θα διαβούνε»! Κάποιος πρέπει στο κάτω-κάτω να αντιδράσει στο ξεπούλημα της Θράκης, στο ξεπούλημα του Αιγαίου και της Κύπρου από τα φοβικά νεοταξίτικα ανθυποενεργούμενα, που παριστάνουν τον πολιτικό κόσμο αυτού του τόπου. Οι παρέες μας όμως σ’ όλη την Ελλάδα είναι πολλές και πυκνώνουν συνεχώς. Και αυτή είναι ασφαλώς η μοναδική αχτίδα που βλέπουμε στο βάθος αυτού του ζοφερού τούνελ…

                                                                                                                                                                                          Ν.Δ.

  Η ιστοσελίδα μας σας παρουσιάζει σήμερα την εισήγηση του Θεοφάνη Μαλκίδη, λέκτορα του ΔΠΘ, στην εκδήλωση της Πρωτοβουλίας μας για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής (Αλεξανδρούπολη 22/1/2010). Πρόκειται για ένα πραγματικά πολύτιμο κείμενο, που ξεκαθαρίζει απόλυτα και με τον πλέον τεκμηριωμένο τρόπο ποιες είναι ακριβώς (βάσει του Διεθνούς Δικαίου και των κανόνων της Διεθνούς Διπλωματίας) οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις ενός προξενείου και των υπαλλήλων του, αλλά και τους πλήρεις και ποικίλους λόγους για τους οποίους το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής θα έπρεπε από καιρό να έχει εκδιωχθεί από τη χώρα μας, εξαιτίας της σταθερά από το 1923 και εξής εξωθεσμικής, παράνομης και υπονομευτικής του δράσης. Μελετήστε το προσεκτικά… 

    1. ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ-ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ-ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΣΩΜΑ

   Διπλωματικό Δίκαιο ονομάζεται το σύνολο των διεθνών κανόνων που διέπουν τις διπλωματικές σχέσεις και αφορούν κυρίως τους διπλωματικούς υπαλλήλους και κατ΄ επέκταση τη διπλωματική εθιμοτυπία.

   Το Διπλωματικό Δίκαιο χωρίζεται σε τρία κύρια μέρη:   α) Αποκατάσταση διπλωματικών σχέσεων,   β) Μορφές ανάπτυξης διπλωματικών σχέσεων και  γ) Διπλωματικά προνόμια και ασυλίες. (Νάσκου–Περάκη Π.–Ζάικος Ν. Εισαγωγή στο Δίκαιο των Διπλωματικών και Προξενικών Σχέσεων. Θεσσαλονίκη 2003)

   Με τον όρο διπλωματικές σχέσεις, νοούνται οι μεταξύ κρατών αναπτυγμένες σχέσεις που εκδηλώνονται κυρίως με αποστολές και εγκαταστάσεις διπλωματικών υπαλλήλων. Οι διπλωματικές σχέσεις διέπονται από το Διπλωματικό Δίκαιο όπως αυτό συνομολογήθηκε με τη Σύμβαση Βιέννης (1961), ενώ οι προξενικές σχέσεις με τη σχετική Σύμβαση της Βιέννης (1963). Στο Διπλωματικό Σώμα περιλαμβάνονται οι αρχηγοί των διπλωματικών αντιπροσωπειών,  των Πρεσβειών, ενώ σε πολλά κράτη περιλαμβάνονται όλο το προσωπικό των Πρεσβειών που φέρει διπλωματικό χαρακτήρα π.χ. σύμβουλοι, γραμματείς, ακόλουθοι (εμπορικοί, στρατιωτικοί, ναυτικοί ), διερμηνείς κ.λπ.  (Σκαλτσά Ι. Οι διπλωματικοί αντιπρόσωποι εν των πλαισίω των διεθνών σχέσεων και του διεθνούς δικαίου. Θεσσαλονίκη 1972). Κατάλογος του προσωπικού αυτών ανακοινώνεται στο Υπουργείο Εξωτερικών της Χώρας που ενημερώνεται για κάθε επερχόμενη μεταβολή.

   2. ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΩΝ

   Τα καθήκοντα των διπλωματών όπως ορίζονται είναι τα εξής:   1) Αντιπροσώπευση του κράτους στο κράτος που υπηρετεί.   2)   Προστασία συμφερόντων του κράτους και των πολιτών του μέσα στα όρια του Διεθνούς Δικαίου  3)   Διαπραγμάτευση με τη κυβέρνηση του κράτους όπου είναι διαπιστευμένος   4)   Πληροφόρηση του κράτους για τις εξελίξεις στο κράτος που υπηρετεί.   5)   Προώθηση φιλικών σχέσεων και ανάπτυξη οικονομικών, πολιτιστικών και επιστημονικών σχέσεων.

   3. ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΠΡΟΞΕΝΩΝ

   1. Το κυριότερο καθήκον των Γενικών προξένων, προξένων, υποπρόξενων και προξενικών πρακτόρων (διπλωματικοί υπάλληλοι),  είναι να μεριμνούν για την προστασία των συμφερόντων  του κράτους αποστολής και των πολιτών του. (άρθρο 5 της Σύμβασης για τις Προξενικές σχέσεις)

   2. Ο πρόξενος είναι ο δίαυλος για την ανάπτυξη των εμπορικών, οικονομικών, πνευματικών και επιστημονικών σχέσεων του κράτους αποστολής και υποδοχής.

   3. Στα καθήκοντά του περιλαμβάνονται η έκδοση και ανανέωση διαβατηρίων, η έκδοση άδειας εισόδου (βίζα),  άσκηση ληξιαρχικών πράξεων, συνδρομή σε μέσα μεταφοράς, κλπ.

   Εκ των πραγμάτων δηλαδή ο χαρακτήρας  της εντολής της προξενικής εντολής είναι περιορισμένος.

   4. ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΩΝ

   Οι διπλωμάτες  έχουν μία σειρά από προνόμια και ασυλίες (π.χ ετεροδικία, απαραβίαστο της διπλωματικής αποστολής, διπλωματικό ταχυδρομείο, κ.ά). (Κ. Οικονομίδης Απαραβίαστον και ετεροδικία των διπλωματικών υπαλλήλων . Θεσαλονίκη 1970)

   Τα προνόμια όμως δεν σημαίνουν και ατιμωρησία. Για παράδειγμα σε περίπτωση που οι αρχές του κράτους υποστηρίζουν ότι ο διπλωματικός σάκκος περιέχει παράνομο περιεχόμενο, μπορούν να ζητήσουν να ανοιχθεί. Σε περίπτωση άρνησης ο σάκκος επιστρέφει στον τόπο προέλευσης.  (Ευσταθιάδης Ε. Διεθνές Δίκαιο Ι 1976)

   5. ΔΥΝΑΜΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

   Το μέγεθος της Διπλωματικής Αποστολής αποτελεί ένα ζήτημα που καθορίζεται από το  κράτος που αποστέλλει τους διπλωμάτες του. Στην περίπτωση όμως που η Διπλωματική Αποστολή  είναι πάνω από τα «λογικά» και «κανονικά» όρια, το κράτος φιλοξενίας, μπορεί να ζητήσει τον περιορισμό του αριθμού  (άρθρο 11 της Σύμβασης της Βιένης για τις Διπλωματικές σχέσεις). Έτσι μία χώρα μπορεί να ζητήσει την αποχώρηση των «υπεράριθμων» διπλωματών. Για παράδειγμα, το Σουρινάμ ζήτησε το 1983 από την Κούβα τον περιορισμό του αριθμού των διπλωματών και μέσα σε 14 μέρες αποχώρησαν 20 διπλωματικοί υπάλληλοι και 80 σύμβουλοι.

   6. ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΩΝ

   Το γεγονός ότι το διεθνές δίκαιο καθιερώνει ειδικούς κανόνες για τους διπλωμάτες δεν σημαίνει ότι ο διπλωμάτης θα πρέπει να αδιαφορεί για την τήρηση του δικαίου του κράτους που υπηρετεί.

   1. Ο διπλωμάτης υποχρεώνεται να σέβεται τους νόμους τους κράτους που υπηρετεί για λόγους νομικούς, ηθικούς και αβροφροσύνης. (άρθρο 41 της Σύμβασης της Βιένης για τις Διπλωματικές σχέσεις).

   2. Ο διπλωμάτης υποχρεώνεται να σέβεται  την έννομη τάξη του κράτους που υπηρετεί και να μην επεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις του.

   3. Ο διπλωμάτης δεν πρέπει να χρησιμοποιεί τους χώρους της διπλωματικής αποστολής κατά τρόπο ασυμβίβαστο με το λειτούργημά του.

   4. Ο διπλωμάτης απαγορεύεται να επιδίδεται σε δραστηριότητα με σκοπό το προσωπικό όφελος.

   5. Οι πρόξενοι ως ειδικοί διπλωματικοί εκπρόσωποι της χώρας αποστολής δεν πρέπει να ασχολούνται με πολιτικά θέματα, και μπορούν να  έρχονται σε επαφή με τις τοπικές αρχές για ζητήματα οικονομικής ή διοικητικής φύσης.

   6. Οι πρόξενοι, σε αντίθεση με τους πρεσβευτές, που καλύπτουν όλη την επικράτεια, η αρμοδιότητά τους περιορίζεται στην προξενική τους περιφέρεια, η οποία αποτελεί ένα μόνο τμήμα του εδάφους του κράτους που υπηρετούν.

   7. Σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις προξενικός υπάλληλος κατόπιν συγκατάθεσης του κράτους φιλοξενίας,  μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντά του εκτός της προξενικής περιφέρειας.

   7. ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΩΝ

   1. Υπάρχουν περιπτώσεις (π.χ δράση κατά της χώρας φιλοξενίας) κατά τις οποίες ένας διπλωμάτης που έχει γίνει δεκτός σε ένα κράτος καθίσταται σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο ανεπιθύμητο πρόσωπο (persona non grata). (άρθρο 9 της Σύμβασης της Βιένης για τις Διπλωματικές σχέσεις).

   2. Ο χαρακτηρισμός αυτός αποτελεί ένα μέτρο με προσωπικό χαρακτήρα και ο διπλωμάτης καθίσταται ανεπαρκής για το λειτούργημα.

   3. Πράξεις του προξένου που παραβιάζουν το βασικό του καθήκον προστασίας των πολιτών του κράτους που αντιπροσωπεύει, ξεφεύγουν ουσιαστικά από το πλαίσιο των νόμιμων καθηκόντων του. 

   4. Εφόσον η δραστηριότητα βλάπτει συμφέροντα και δικαιώματα επισύρουν την προσωπική  ευθύνη του προξένου  (αστική ή/και ποινική) και ΔΕΝ  καλύπτεται από το προνόμιο της ετεροδικίας.

   5. Ο πρόξενος είναι προσωπικά υπεύθυνος για τις παράνομες ενέργειές του που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν σαν υπαγόμενες στην άσκηση των προξενικών του καθηκόντων.

   6. Στην περίπτωση αυτή αλλά και σε πολλές άλλες, ανακαλείται ο διπλωμάτης.    

   Η πιο πρόσφατη περίπτωση είναι του Τούρκου πρόξενου στο Ντύσσελντορφ Χακάν Κιβάντς, για τον οποίο η Γερμανία ζήτησε το Μάιο του 2009, την ανάκλησή του, λόγω της εθνικιστικής του δράσης στους Τούρκους μετανάστες. 

   10. ΔΙΑΚΟΠΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

   Επίσης οι προξενικές σχέσεις, δηλαδή η απομάκρυνση όλου του προξενείου  και όχι μόνο του προξένου, ενδέχεται να τερματιστούν εξαιτίας:

   1. Της ανάκλησης του εγγράφου από το κράτος φιλοξενίας,   2. Της απόφασης να διακοπούν οι προξενικές σχέσεις από ένα από τα δύο κράτη,   3. Της ανάκλησης του προξένου από το κράτος αποστολής.   4. Περίπτωσης πολέμου.  (Παπακώστα  Κ. Το δίκαιο των διπλωματικών και προξενικών σχέσεων. Αθήνα 1986. )

   11. ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ- ΤΟΥΡΚΙΑΣ

   Η Ελλάδα  έχει διπλωματικές και προξενικές σχέσεις με την Τουρκία, οι οποίες εκφράζονται με τις εξής αντιπροσωπείες:

   Πρεσβεία στην Άγκυρα (αντίστοιχη Αθήνας), όπου υπάρχει και προξενικό γραφείο.

   Γενικό προξενείο Κωνσταντινούπολης (Γενικό Προξενείο Θεσσαλονίκης)

   Γενικό Προξενείο Σμύρνης (Γενικό Προξενείο Κομοτηνής)

   Προξενείο Αδριανούπολης (Προξενείο Ρόδου)

   12. ΓΕΝΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ

   n     Το Γενικό προξενείο της Τουρκίας στην Κομοτηνή αναδιοργανώθηκε- δημιουργήθηκε το 1923 σε αντιστοιχία της δημιουργίας του Γενικού προξενείου της Ελλάδος στην Κωνσταντινούπολη. Η διπλωματική όμως αντιστοιχία είναι, όπως αναφέραμε,  με το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Σμύρνη. 

   n     Ο προφανής λόγος ήταν η προστασία των μειονοτήτων, της ελληνικής και της μουσουλμανικής που εξαιρέθηκαν της Ελληνοτουρκικής συμφωνίας περί Ανταλλαγής των Πληθυσμών.

   n     Η ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη, αριθμούσε το 1923, 300.000 επί συνολικού πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης  1.000.000 ενώ  οι Έλληνες   της Ίμβρου και της Τενέδου ήταν 12.000 περίπου. Σήμερα η ελληνική μειονότητα αριθμεί  μόνο 2000,  οι περισσότεροι υπέργηροι.

   n     Το 1923 οι μουσουλμάνοι της Θράκης ήταν 90.000 άτομα περίπου. Σήμερα είναι 110.000 περίπου.

   n     Το Γενικό προξενείο της Τουρκίας στην Κομοτηνή έχει σήμερα  μεγάλο αριθμό υπαλλήλων (υπολογίζεται σε 20), 15 έως 20 εκατομμύρια ευρώ ετήσιο προϋπολογισμό και 3500 έμμισθους συνεργάτες (εφημερίδα Μακεδονία 9/12/2009).

   13. ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

   n      Μία από τις πρώτες κινήσεις του προξενείου της Κομοτηνής, ήταν να εισαχθούν οι αρχές του Κεμαλισμού  στη Θράκη. Πολιτική,  της  οποίας τα πρώτα δείγματα έγιναν ορατά από τα μέσα της  δεκαετίας του 1920, όταν η διπλωματική αντιπροσωπεία, είχε διαμαρτυρηθεί, για τη δράση των «παλαιομουσουλμάνων φυγάδων» στη Θράκη. Οι λεγόμενοι «παλαιομουσουλμάνοι» ήταν αντίθετοι στους Κεμαλικούς και ήδη   από το 1926-1927 είχε η Τουρκία ζητήσει την απέλασή τους από τη Θράκη. Αρκετοί από τους «παλαιομουσουλμάνους» είχαν πολεμήσει μαζί με τους Έλληνες στη Μικρά Ασία.

   n       Χαρακτηριστικό  είναι το σχετικό  τηλεγράφημα, (6/12/1927) που απέστειλε στον  Υπουργό Εξωτερικών ο δικηγόρος Ξάνθης Ι.Πολιουδάκης: «Κοινή γνώμη θρακικού λαού ανάστατος επί εξορία εξ αντικεμαλικών τούρκων διαμένοντων εν Θράκη. Αυτοί δια τας υπηρεσίας των προς το ελληνικόν κράτος κατεδικάσθησαν υπό Κεμάλ εις θάνατον. Διαμένοντες Ξάνθην, εκδίδοντες τουρκικήν εφημερίδαν , αγωνιζόμενοι  κατά κεμαλικής προπαγάνδας, κατά των ψευδολογιών τας οποίας γράφουν τουρκικαί εφημερίες Κωνσταντινουπόλεως και Αγκύρας , υπερασπιζόμενοι απόψεις Ελληνισμού, τουρκικόν προξενείον , ως φαίνεται εισηγήθη αρμοδίως εξορισθώσιν. Αφέθη αυτώ ελεύθερον έδαφος προς δράσιν .Λαός διατελεί εν δικαία εξεγέρσει, διότι βλέπει ότι αντί ευγνωμοσύνης ποτίζονται οι άνθρωποι αυτοί χολήν και αντί περιθάλψεως δέχονται λακτίσματα από το Έθνος υπέρ ου ηγωνίσθησαν κατά κοινού εχθρού, εξοριζόμενοι. Είναι ο Πατριάρχης των Τούρκων Μουσταφά Σαμπρί, μετά του υιού του Χαξή Βέης, Συνταγματάρχης πυροβολικού, όστις κατά Ευρωπαϊκόν πόλεμον  προκινδυνεύσας έσωσεν Έλληνας από σφαγήν, Τεφήκ Βέης φιλέλλην Τούρκος λαογράφος και ποιητής, Ιτζέτ Βέης δημοσιογράφος , άλλοτε υποδιοικητής Δαρδανελλίων , σώσας από σφαγήν Έλληνας περιφέρειάς του, Δαούτ Βέης, αρχηγός Κιρκασίων , προσενέγκων Ελληνικώ Στρατώ Μ.Ασίας τρόφιμα, ξυλείαν 500.000 δραχμ. δωρεάν και δι΄ ιδίων δαπανών επιβιβάσας πρόσφυγας Πανόρμου πλοία κατόπιν μάχης προς Τουρκικόν στρατόν. Λαός διατελεί κατάπληκτος δι΄εξορίαν τούτων .Όλοι διερωτούν :Είμεθα κράτος ελεύθερον ή υποτελείς τω Κεμάλ; Δια τούτο αναγκαζόμεθα θα φαινόμεθα τόσον αγνώμονες προς τους ευεργέτες μας ; Ετοιμάζονται διαμαρτυρίαι λαού προς Βουλήν και Κυβέρνησιν »

   n     Ο Γενικός Διοικητής Θράκης Γ. Μπούμπουλης, σε έγγραφό του προς το Υπουργείο Εξωτερικών το 1926 επεσήμαινε σχετικά με το ρόλο του τουρκικού προξενείου: “η μόνη οργάνωσις κατά της ασφαλείας του Κράτους γίνεται παρά του Τούρκου Προξένου, αλλ’ ευτυχώς λόγω της αμερολήπτου και πατρικής διοικήσεώς μας του τουρκικού στοιχείου, ούτος κατέστη ανίκανος να εύρη κατάλληλον έδαφος. Δια τον λόγον τούτον προσπαθεί ίνα δια ψευδών διαμαρτυριών, φθάση εκβιάζων το τουρκικόν στοιχείον εις το ποθούμενόν του. Το ότι πάντοτε ενεργεί κακή τη πίστη εφάνη εμπράκτως εκ του τελευταίου επεισοδίου το οποίον ήθελε να δημιουργήση μετά του στρατού ότι δήθεν οι στρατιώται εφώναζον “Κάτω η Τουρκία”, “Κάτω ο Κεμάλ”. Τούτο εν γνώσει ότι δεν είναι αληθές το εδημιούργησε δια να φανατίση το τουρκικόν στοιχείον αλλά δυστυχώς δι’ αυτόν εύρε τούτον απαθέστατον και δεν ηδυνήθη να το εξεγείρη. Αυτή είναι η Πολιτεία του Τούρκου προξένου…»

  n     Η αναφορά του Γενικού Διοικητή Θράκης Ι. Ζαφειρόπουλου (1927) στα δημοσιεύματα των μειονοτικών εφημερίδων, που προπαγάνδιζαν τον κεμαλισμό στη Θράκη, και απεστάλη στο Υπουργείο Εξωτερικών, έχει ενδιαφέρον: «Η κατάστασις των μουσουλμάνων Θράκης είναι από πάσης απόψεως ικανοποιητική. Ούτοι τυγχάνουν εξαιρετικής προστασίας, ευνομίας και δικαιοσύνης των ελληνικών αρχών. Έχομεν ασφάλειαν παραδειγματικήν , οίαν ουδέποτε ασφαλώς εις προηγούμενα καθεστώτα είχαν καθ΄όλην την ύπαιθρον χώραν και δύναται να επιδίδονται ανενοχλήτως και φόβως εις τας εργασίας των.  Οι μουσουλμάνοι των χωρίων , ως και η πλειοψηφία των εν ταις πόλεσι παραμενόντων, διακρίνονται δια την φιλέργιαν και νομιμόφρονα αυτών στάσιν και, αν δεν υπήρχαν μεταξύ αυτών μερικοί επιτήδειοι εκμεταλλευταί, οίτινες χρησιμεύουσιν ως όργανα του Τούρκου προξένου, ουδέν παράπονον θα εξεδηλούτο ποτέ υπ΄αυτών.  Τρανωτάτη απόδειξις, είναι ότι οι μουσουλμάνοι Θράκης, δεν εποιήσαντο χρήσιν του δικαιώματος επιλογής της τουρκικής ιθαγενείας εντός της ταχθείσης προθεσμίας, εξαιρέσει διακοσίων ατόμων ακτημόνων και καταγομένων εξ Ανατολής της Θράκης, καίτοι εκλήθησαν δια προκηρύξεως , παρά της Γεν.Διοικήσεως».

   n      Η εφημερίδα «Μακεδονία» στις 26/2/1928 έγραφε χαρακτηριστικά για το ζήτημα με το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής: “Υπό τα όμματα του “διαπρεπούς” γενικού διοικητού κ. Ζαφειρόπουλου και υπό την άμεσον αυτού “αυστηράν” επίβλεψιν, σημειούται καθ΄ όλην την Δυτικήν Θράκην, όργια μουσουλμάνων τα οποία δέον να εφελκύσουν την προσοχήν της Κυβερνήσεως, διότι θίγουν – διατί να μην είπω υπονομεύουσι – την κρατικήν και εθνικήν μας υπόστασιν. Από έτους και πλέον εγνώσθη και διεπιστώθη ότι η κεμαλική προπαγάνδα οργιάζει εις την Δυτικήν Θράκην. Το Τουρκικόν προξενείον Κομοτηνής αποτελεί το Κέντρον των κινήσεων και των κατευθύνσεων. Το Προξενείον τούτο υποστηρίζει ηθικώς και υλικώς τους διαφόρους πράκτορας, οι οποίοι περιέρχονται τα τουρκικά χωρία και εκβιάζουν τους κατοίκους ενεργούντες εράνους υπέρ της τουρκικής αεροπορικής αμύνης.   Εξηκριβώθη ότι συνελέγησαν σεβαστά ποσά και απεστάλησαν εις Άγκυραν. Το έργον των πρακτόρων του Κεμάλ δεν περιορίζεται εις το σημείον τούτο. Η θρασύτης των έφθασε μέχρι του σημείου, ώστε να τρομοκρατούν και αυτούς τους πρόσφυγας, εν συνεννοήσει και συμπράξει μετά των διαφόρων επιχειρηματιών και διαδίδουν και βεβαιούν ότι η Δυτική Θράκη θα καταληφθή λίαν προσεχώς υπό των Τούρκων και ότι όσοι υποστηρίζουν τους Έλληνας και όσοι δεν εκτελούν το καθήκον των θα πάθουν όσα έπαθαν εις την Μικράν Ασίαν εκείνοι οι οποίοι έπραξαν τα ίδια. οργάνωσις των κεμαλικών με κέντρον το Προξενείον της Κομοτηνής εντείνεται ολοένα και νομίζομεν ότι πρέπει να επιστήση την προσοχήν της Κυβερνήσεως, διότι η εξάπλωσις της προπαγάνδας, με τας φανεράς πωλήσεις λαχείων του τουρκικού στόλου, λαμβάνει την χροιάν σκανδάλου».

   n      Άλλη μαρτυρία της εποχής εκείνης δίνει η “Εφημερίς των Βαλκανίων” που εξεδίδετο επίσης στη Θεσσαλονίκη. Έγραφε λοιπόν στις 28/2/1928, σχετικά με τα μειονοτικά σωματεία, τα οποία μέχρι σήμερα συνεχίζουν την ίδια δράση: “Ωσάν όμως μη ήρκουν, ιδρύθη εσχάτως εν Ξάνθη λέσχη υπό την επωνυμίαν “Σωματείον της Νεολαίας”. Το σωματείον τούτο είναι παράρτημα του εν Τουρκία κυβερνητικού λαϊκού κόμματος, του οποίου, ως γνωστόν, πρόεδρος είναι ο Μουσταφά Κεμάλ. Σκοπός του σωματείου τούτου είναι η διάδοσις του κεμαλισμού και η διά παντός μέσου διάσπασις των κρατικών θεμελίων. Το σωματείον τούτο προσπαθεί διά διαφόρων μέσων να ενσπείρει διχονοίας μεταξύ Τούρκων και ελλήνων και διανοίξει χάσμα μεταξύ των μουσουλμάνων και κρατικών υπηρεσιών, ώστε να δικαιολογή τον εν Κωνσταντινουπόλει και Αγκύρα δημιουργούμενον εκάστοτε θόρυβον περί καταπιέσεων των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης. Είναι ανάγκη να φροντίση το Κράτος με πολλήν προσοχήν ώστε να μηδενίσει πάσας τας ενεργείας των κεμαλικών, προπαντός είναι ανάγκη να προσέξη ιδιαιτέρως τους διαφόρους υπαλλήλους οι οποίοι για λόγους ευπιστίας και ελαφρότητος παραγνωρίζουν την σοβαρότητα της καταστάσεως και επιτρέπουν ακώλυτον την δράσιν των πρακτόρων του κεμαλισμού. Θα πρέπει να προσέξει τους διαφόρους υπαλλήλους, που για λόγους ευπιστίας και ελαφρότητας παραγνωρίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης και επιτρέπουν ανενόχλητα τους κεμαλικούς πράκτορες να συνεχίζουν το έργο τους”. 

   n    Το 1930 ήρθε η ώρα της πρώτης περιόδου της ελληνοτουρκικής φιλίας, Βενιζέλου – Κεμάλ και υπογράφτηκαν μια σειρά από συμφωνίες. Αυτό που μέχρι και σήμερα αποκρύπτουν από τον ελληνικό λαό, όποτε γίνεται λόγος για τη συμφωνία εκείνη, είναι ότι είχε και μία άλλη ιδιαίτερη θρακική πτυχή, την έξωση από τη Θράκη και την Ελλάδα των 150 φιλελλήνων «παλαιομουσουλμάνων», για χάρη του κεμαλισμού. Μάλιστα η πρεσβεία και το προξενείο της Τουρκίας στην Κομοτηνή ήταν ο δίαυλος για την τουρκική απαίτηση για απέλαση των «παλαιομουσουλμάνων» από τη Θράκη.  (Μαλκίδης Θ. «Η διαμάχη «παλαιομουσουλμάνων»- κεμαλικών στην ελλαδική Θράκη στην περίοδο του Μεσοπολέμου», ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ, τ. 39, σ. 73-88, 2004.

   n     Σε έγγραφο της βρετανικής πρεσβείας στην Άγκυρα αναφέρεται ότι ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Τουρκία Σπ. Πολυχρονιάδης είχε αποκαλύψει στο βρετανό διπλωμάτη D.Clerk, ότι οι απελάσεις των “παλαιομουσουλμάνων” ήταν τμήμα ενός προγράμματος αμοιβαίας συνεννόησης και συνδιαλλαγής που είχε προκύψει από την ελληνοτουρκική προσέγγιση.   Αυτό έγινε γιατί υπήρχε η πεποίθηση  ότι η Τουρκία από την πλευρά της πρόκειται να υιοθετήσει μια πιο ελαστική στάση απέναντι στην ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη.  Ο Σπ. Πολυχρονιάδης όμως είχε αποκαλύψει ότι “εάν οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας δεν είχαν πάρει χαρακτήρα εγκαρδιότητας, θα είχε ακολουθήσει διωγμός της ελληνικής μειονότητας και εξασθένηση της”, ενώ τελικά, όπως αποδείχτηκε, ούτε η απέλαση των παλαιομουσουλμάνων αλλά ούτε και το “φιλικό κλίμα” της εποχής βελτίωσε τη θέση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης.  Το τι συνέβη με τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης το γνωρίζουμε όλοι καλά και θα αναφερθούμε παρακάτω.

   n    Το 1936 αναλαμβάνει Γενικός Διοικητής Θράκης ο Αθανάσιος Σουλιώτης-Νικολαϊδης, παλιός συνεργάτης του Ίωνα Δραγούμη. Αντιλαμβάνεται την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή, αναφέρει στους προϊσταμένους του την  τουρκική προπαγάνδα μέσω του τουρκικού προξενείου και ιδρύει στα πλαίσια της Γενικής Διοίκησης το Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων.

   14. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΣΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ ΤΟΥ 1955

    Η έκρηξη τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955 στον κήπο του τουρκικού Προξενείου Θεσσαλονίκης και έξω από το φερόμενο ως σπίτι του Mustafa Kemal αποτέλεσε την αφορμή για τον πρωτοφανή για τα παγκόσμια χρονικά διωγμό μίας αυτόχθονης ομάδας, των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Ο κλητήρας του Προξενείου της Θεσσαλονίκης έπεσε σε αντιφάσεις σχετικά με τα αίτια της έκρηξης και τελικά ομολόγησε ότι αυτός έβαλε τη βόμβα, προσθέτοντας ότι του την έδωσε ο Οktay Egin, φοιτητής της Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, από την Κομοτηνή, ο οποίος και ομολόγησε την πράξη του, ενώ αποδείχθηκε ακόμη ότι η ίδια η βόμβα είχε έρθει από την Τουρκία μέσα στον διπλωματικό σάκκο του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής! Όσο για τον ίδιο τον Εgin, θυμίζουμε ότι  είχε εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις και ο πατέρας του, Faik Egin, δάσκαλος στο σχολείο της Σαλμώνης Ροδόπης, είχε υποστηριχθεί μαζί με τον Οsman Ustunder, από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, ως υποψήφιος βουλευτής το 1952.  Ο Οktay Egin αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση και ο τούρκος πρόξενος της Κομοτηνής Αhmet Umar, τον φυγάδευσε στην Τουρκία, όπου εργάστηκε αρχικά στον ραδιοσταθμό της Κωνσταντινούπολης, στη διεύθυνση του Αστυνομικού σώματος, στην Υπηρεσία Πληροφοριών (ΜΙΤ), ενώ το 1993 διορίστηκε νομάρχης στην Καππαδοκία!

   15. ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ

   Υπάρχουν κάποιες δικαιολογίες από την Τουρκική πλευρά για την παρουσία του προξενείου της στην Κομοτηνή. Αυτές μπορούν να ομαδοποιηθούν ως εξής:

   1. Το Προξενείο κάθε χώρας πρωτίστως απευθύνεται στους δικούς της πολίτες.   Υπάρχουν όμως σήμερα Τούρκοι πολίτες στη Θράκη; Ίσως μερικές δεκάδες; Τότε ποια είναι η αναγκαιότητά του;

   2. Η  έκδοση βίζας.  Η βίζα όμως για την Τουρκία έχει καταργηθεί, άρα ποια είναι η ανάγκη ύπαρξής του και γι αυτό το ζήτημα;

   3. Διοικητικές και άλλες πράξεις   Αλήθεια πόσες γραφειοκρατικές δουλειές απομένουν και μάλιστα χρειάζονται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο και τόσοι υπάλληλοι; Σε  πολύ λίγη ώρα πλέον καλύπτεται η απόσταση ανάμεσα στα σύνορα και στο Γενικό Προξενείο της Τουρκίας στη Θεσσαλονίκη, ποια λοιπόν είναι η αποστολή της υπηρεσίας αυτής; Κι αν ακόμη υπάρχει έργο που πρέπει να διεκπεραιωθεί, ας διατηρηθεί ένα γραφείο όπου θα αποσπώνται 1-2 υπάλληλοι από τη Θεσσαλονίκη να εξυπηρετούν τον κόσμο.

   4. Υποτίθεται ότι το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής επιβλέπει την εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάνης.   Μία Συνθήκη όμως την οποία  καταπατά συστηματικά από την πρώτη μέρα της υπογραφής της. Πού είναι η αυτοδιοίκηση της Ίμβρου και της Τενέδου; Πού είναι τα δικαιώματα των μειονοτικών, οι περιουσίες των χριστιανικών ιδρυμάτων; Που είναι η ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, μία αυτόχθονη μειονότητα η οποία μέσα σε λίγες δεκαετίες εξαφανίσθηκε από την Κωνσταντινούπολη;  Δεν είναι απαράδεκτο να δεχόμαστε να επιτηρούν, μετά τα τόσα τους εγκλήματα, την εφαρμογή της ίδιας Συνθήκης από εμάς;

   5. Υποστηρίζεται ότι το Προξενείο εγγυάται τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας.   Αυτό όμως υποστηρίζεται από μία χώρα που βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις σεβασμού των ανθρώπινων και μειονοτικών δικαιωμάτων παγκοσμίως.

  Άρα λοιπόν δεν υφίσταται ούτε μία αντικειμενική αιτία για τη συνέχιση της λειτουργίας του Προξενείου της Τουρκίας στην Κομοτηνή.

   16. ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ 

   1. Οι πολιτικές του παρεμβάσεις σε προεκλογικές περιόδους είναι ίσως η πιο γνωστή του δραστηριότητα. Η “γραμμή” διοχετεύεται μέσα από την “Συμβουλευτική Επιτροπή” της μειονότητας και έγινε ολοφάνερη τον Ιούνιο του 2009 με τη «γραμμή»  για  «Λευκό» στις Ευρωεκλογές.

   2. Ακόμα πιο επικίνδυνη είναι η δράση του Προξενείου και των ανθρώπων του σε βάρος των μη τουρκογενών μουσουλμάνων της περιοχής. Πομάκοι και Ρομά που αποφασίζουν να διαφοροποιηθούν από τη γραμμή “μουσουλμάνος = Τούρκος”, βρίσκουν τον μπροστά τους  μηχανισμούς αυτούς. (Θ. Μαλκίδης – Ν. Κόκκας (επιμ.) Μετασχηματισμοί της συλλογικής ταυτότητας των Πομάκων. Ξάνθη 2006) Οι ίδιοι θα τρέξουν να ακυρώσουν τη δημιουργία ενός πολιτιστικού συλλόγου από φιλέλληνες Πομάκους, μην τυχόν και δημιουργηθεί άλλος πόλος συσπείρωσης πλην του προξενικού.

   3. Όταν ο Στρατός διοργανώνει δωρεάν ιατρικές εξετάσεις για τους πληθυσμούς στα απομακρυσμένα πομακοχώρια, από πίσω τρέχει η Συμβουλευτική για την ίδια ακριβώς “προσφορά”, μην τυχόν και φανεί ότι η Ελλάδα προσφέρει στους Πομάκους κάτι παραπάνω από την Τουρκία.

   4. Ακόμα και για τα παιδιά που αποφοιτώντας από ελληνικό σχολείο εισάγονται σε ελληνικά πανεπιστήμια, ο Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας, που συχνά δρα ως εργαλείο του Προξενείου, έχει ιδρύσει ανά την Ελλάδα συλλόγους νεολαίας, προκειμένου να διατηρήσει έναν έλεγχο πάνω τους.

   5. Υποστήριξη σε πρόσωπα μέχρι το σημείο που εξυπηρετούν τα τουρκικά συμφέροντα (Σαδίκ, ψευδομουφτήδες, παράνομες ενώσεις και σωματεία, διχαστικά κηρύγματα στα τεμένη, κ.ά)

   6. Στήριξη της ανθελληνικής προπαγάνδας στο εξωτερικό (ΜΚΟ, Σύλλογος Αλληλοβοήθειας Τούρκων Δυτικής Θράκης)

   7. Παρουσία σε πομακικά πανηγύρια και υιοθέτησής τους ως τουρκικά

   8. Απόδοση τιμής στον Μουσταφά Κεμάλ, τον οποίο η Βουλή των Ελλήνων με δύο σχετικά νομοσχέδια, τον  έχει αναδείξει σε βασικό υπεύθυνο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων. (σχετικοί νόμοι του 1994 και 1996).

   9. Αντιδράσεις και παρεμπόδιση των μουσουλμάνων που επιθυμούν να φοιτήσουν στη δημόσια εκπαίδευση.

   10. Μία σειρά από άλλες ενέργειες με επιπτώσεις στην καθημερινή οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή. (Μαλκίδης Θ. «Η οικογένεια και η γυναίκα στην κοινωνία των μουσουλμανικών μειονοτήτων της ελληνικής Θράκης», ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ, τ. 116 Α΄/2005, σ.51-78.)

     17. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

   1. Η λειτουργία του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να υφίσταται, γιατί διαταράσσει την κοινωνική γαλήνη, αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στην περιοχή και είναι ένας διαρκής κίνδυνος για οποιαδήποτε προβοκάτσια.

   2. Ακολουθεί σταθερή ανθελληνική πολιτική, η οποία είναι ανυπόστατη σε μία περίοδο κατά την οποία διαπιστώνεται πως τα προβλήματα στην περιοχή έχουν εξομαλυνθεί.

   18. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

   n    Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν χρειάζεται καμμία ιδιαίτερη διαδικασία ή δικαιολογία για να  κλείσει το Προξενείο, φτάνει να είναι βούληση της Πολιτείας.

   n    Είναι βεβαίως αλήθεια ότι σε περίπτωση απομάκρυνσής του η Τουρκία θα διώξει το Προξενείο μας στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι πράγματι ένα σοβαρό ζήτημα. Όμως κάποια στιγμή πρέπει να ζυγίσουμε το εκεί και το εδώ διακύβευμα.

   n    Η Τουρκία σήμερα χρειάζεται την ελληνική παρουσία στην Κωνσταντινούπολη, για να την χρησιμοποιεί ως άλλοθι μειονοτικής πολιτικής έναντι μιας πρακτικά εξαφανισμένης μειονότητας.  Για αυτό παρατηρείται ότι γίνεται συχνή αναφορά για τα δικαιώματά της, αφού γνωρίζει ότι είναι μία μειονότητα των 2000 ατόμων, σε μία χώρα 70 πλέον εκατομμυρίων…

   n     Ο ρόλος του Ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, εκτός του ότι είναι πάντοτε εντός προξενικού δικαίου, βαρύνει αναλογικά ελάχιστα σε σχέση με ό,τι γνωρίζουμε να συμβαίνει στην ελληνική Θράκη. Η ζυγαριά κλίνει αναφανδόν υπέρ της Τουρκίας στη Θράκη.

   n     Στο εσωτερικό της Θράκης είναι επίσης αλήθεια ότι θα υπάρξουν αρκετοί τουρκόφρονες που θα δυσαρεστηθούν με μία τέτοιαν εξέλιξη. Εδώ όμως είναι το δικό μας χρέος.  Είναι ανάγκη να περιορίσουμε τη δυσαρέσκεια μόνον στους υστερόβουλους και τους αυτοπροσφερόμενους για πράκτορες της Τουρκίας, και να μην επιτρέψουμε στους τελευταίους να το παρουσιάσουν ως πρόβλημα του καθενός μουσουλμάνου πολίτη.

   n     Πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθεί και ο τουρκικής καταγωγής (ή συνείδησης) μουσουλμάνος της Θράκης ότι ως Ελλάδα έχουμε κάποια συμφέροντα αδιαπραγμάτευτα και δεν είναι όλα υπό συζήτηση.  Να αντιληφθεί ότι άλλο η τουρκική συνείδηση κι άλλο η υιοθέτηση μιας επεκτατικής, αλυτρωτικής ή αναθεωρητικής πολιτικής από το πολιτικό κατεστημένο της Άγκυρας. Να αντιληφθεί ότι είναι πολίτης της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης – κι εδώ μπορεί να λύσει όλα του τα προβλήματα.

   n     Η ειρήνη κινδυνεύει ακριβώς από τη δράση της Τουρκίας, και όσο δεν αφοπλίζουμε τούτον τον μηχανισμό που βρίσκεται μέσα στην κοινωνία μας είμαστε ανά πάσα στιγμή όμηροι των όποιων προθέσεών του (π.χ Κωνσταντινούπολη 1955).  Ο στρουθοκαμηλισμός και η υποχωρητικότητα μόνο αποθρασύνουν τον αντίπαλο και φέρνουν κοντύτερα τον όποιον κίνδυνο.

   n     Μακάρι να μπορούσε να θεραπευθεί αλλιώς το πρόβλημα. Όμως ο τεράστιος μηχανισμός που έχει εγκατασταθεί δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί.  Κάποιοι μιλούν για περιορισμό του εκάστοτε Προξένου στα αυστηρά διπλωματικά του καθήκοντα. Όμως μια άλλη λειτουργία του Προξενείου θα προϋπέθετε μιαν άλλη Τουρκία, καταλήγουμε δηλαδή πάλι στο γνωστό ευχολόγιο για “ευρωπαϊκή Τουρκία” κτλ.  Ακόμη λοιπόν και μία παροδική συμμόρφωση με την διπλωματική δεοντολογία δεν παρέχει καμμία εγγύηση για το αύριο, εφόσον η γειτονική χώρα είναι αυτή που όλοι γνωρίζουμε.

   19. «Πολίται χρη λεγειν τα καίρια» (Αισχύλος):   ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

   Μπορούμε εμείς, οι πολίτες, να κάνουμε όσα δεν κάνουν η πολιτεία και οι θεσμικοί της εκπρόσωποι; Με ποιόν τρόπο; Με ποια μέσα; Ποιος θα μας ακούσει;

   Η απάντηση είναι ΝΑΙ! Αν είμαστε σοβαροί και επίμονοι, θα πετύχουμε.

   Η αποψινή εκδήλωση  είναι ένα τεράστιο βήμα για την ανάδειξη του ζητήματος, το οποίο ενώ τόσα χρόνια ΟΛΟΙ το γνωρίζουν, ΚΑΝΕΙΣ δεν  μιλάει.

   Η αρχή έγινε από τους πολίτες της Θράκης, έξω από κομματικές, πολιτικές και άλλες σκοπιμότητες.

   Με ενημέρωση, διεκδίκηση και συνέπεια θα νικήσουμε!

                                                                                                                                                                               Φ. Μαλκίδης

Φωτογραφικό στιγμιότυπο από την εισήγηση του  Φάνη Μαλκίδη (Αλεξανδρούπολη, 22/1/2010)

     Μετά από μια σύντομη εισαγωγική προβολή με αποκαλυπτικές εικόνες (που ετοιμάσαμε ως «πρόλογο» για τους ομιλητές και για την αδρομερή «είσοδο» των παρισταμένων στο θέμα), ξεκίνησε ο κύκλος των ομιλιών με συντονιστή τον δημοσιογράφο Δημήτρη Κολιό, του οποίου η παρουσία ήταν ιδιαίτερα σημαντική, όχι μόνο επειδή διηύθυνε άψογα τη συζήτηση, αλλά και για τις καίριες παρατηρήσεις στις οποίες συχνά προέβη (αποδεικνύοντας – για μια ακόμη φορά – ότι είναι από τους ελάχιστους ευαισθητοποιημένους πάνω στο εθνικό πρόβλημα της Θράκης εκπροσώπους των τοπικών ΜΜΕ).

     Πρώτος ομιλητής ήταν ο Νίκος Γιαννούλης, πρώην δημοτικός σύμβουλος Αλεξανδρούπολης, και από την παλιά φρουρά των «Χαραλαμπιδικών» της πόλης, ο οποίος προέβη σε μια αναφορά στη δράση του Προξενείου Κομοτηνής και των μηχανισμών του, δίνοντας ιδιαίτερα έμφαση στην περιοχή του νομού Έβρου. Προέταξε την ανάγκη δημοσίου διαλόγου πέρα από κάθε ταμπού, επεσήμανε τις ελληνικές ελλείψεις τόσο σε πρακτικά ζητήματα όσο και σε επίπεδο αναλύσεων και καταδίκασε τα ρατσιστικά – κεμαλικά φαινόμενα που φαλκιδεύουν την ισονομία και την ισοπολιτεία. Τα όσα είπε εμπλούτισαν αναμφίβολα τη γνώση των ακροατών από την Αλεξανδρούπολη πάνω σε ένα πρόβλημα, που αποδεικνύεται ότι δεν αφορά τελικά μόνο στη Ροδόπη και την Ξάνθη, αλλά και σ’ αυτούς τους ίδιους και μάλιστα άμεσα.

     Τον λόγο πήρε στη συνέχεια ο Σεμπαεδήν Καραχότζα, ένας άνθρωπος ιδιαίτερα γνωστός για τον μακρόχρονο αγώνα του κατά του εκτουρκισμού των Πομάκων από τα όργανα της Άγκυρας. Πάντα καίριος, λιτός αλλά και ιδιαίτερα περιεκτικός, ο εκδότης της πομάκικης εφημερίδας «Νάτπρες», έδωσε στο ακροατήριο μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στη Θράκη (και ιδιαίτερα στον νομό Ξάνθης) όσον αφορά το ζήτημα των Πομάκων και των μεθόδων εθνοκάθαρσης, που εφαρμόζουν ουσιαστικά οι προξενικοί μηχανισμοί για την εξαφάνιση της εθνοτικής και πολιτιστικής πομακικής ταυτότητας.

     Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ακολούθως η ομιλία του Φάνη Μαλκίδη, λέκτορα του ΔΠΘ, ο οποίος αρχικά κατέθεσε μια σειρά από πολύτιμες πληροφορίες για ποιες είναι ακριβώς, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις ενός προξενείου και των διπλωματικών του υπαλλήλων, διαλύοντας τα …σκοτάδια σε έναν τομέα που για τους πολλούς αποτελεί terra incognita (και επί του οποίου πολλά ανόητα αλλά και υποβολιμαία λέγονται κατά καιρούς). Στη συνέχεια ο Φάνης Μαλκίδης προέβη σε μια αποκαλυπτική αναδρομή στο ιστορικό παρελθόν του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής από το 1923 έως σήμερα, καταθέτοντας εντυπωσιακά τεκμήρια της σταθερά εξωθεσμικής, παράνομης και υπονομευτικής δράσης του και αποδεικνύοντας (βάσει επιχειρημάτων πάντοτε δομημένων πάνω στο Διεθνές Δίκαιο και τους κανόνες της διεθνούς διπλωματίας) ότι η χώρα μας έχει εδώ και αρκετές δεκαετίες όχι απλώς τη νομική ευχέρεια, αλλά και την υποχρέωση να το απομακρύνει από τη Θράκη. Επρόκειτο συνολικά για μία τόσο ολοκληρωμένη και εμπεριστατωμένη τοποθέτηση, που θεωρούμε βέβαιο ότι έπεισε πλήρως ακόμη και τον πιο δύσπιστο από τους παρισταμένους.

     Τον κύκλο των ομιλιών έκλεισε ο διευθυντής του «Αντιφωνητή» Κώστας Καραΐσκος, ο οποίος μίλησε γενικά για την προσπάθεια της ομάδας του «Αντιφωνητή» και της Πρωτοβουλίας κατά του Προξενείου Κομοτηνής, αλλά άγγιξε και τον …τύπο των ήλων, θίγοντας τα ζητήματα της ιδιωτείας, της αδιαφορίας, της άγνοιας αλλά και της φοβικότητας ενίοτε, που χαρακτηρίζουν τη συντριπτική πλειονότητα της θρακικής κοινωνίας πάνω σε ένα τόσο σημαντικό πρόβλημα, που υπονομεύει και απειλεί ευθέως την ίδια την ασφάλεια της περιοχής μας. Σχολίασε όμως με καυστικό τρόπο και την ετικέτα του «εθνικισμού» και του «αντιτουρκισμού» που οι συνήθεις «προοδευτικοί» κύκλοι σπεύδουν συστηματικά να επικολλήσουν σε παρόμοιες ενέργειες όπως της Πρωτοβουλίας, αναφέροντας μεταξύ άλλων τόσο το δεδομένο της συμμετοχής πολλών μουσουλμάνων της Θράκης στη συγκέντρωση υπογραφών, αλλά και κάτι που φυσικά έως τώρα ελάχιστοι γνώριζαν, δηλαδή του βασικού ρόλου που είχε παίξει στην ίδρυση του «Αντιφωνητή» πριν από 12 χρόνια και ένας Τούρκος πολιτικός εξόριστος (ο οποίος μάλιστα φιλοξενήθηκε στην Κομοτηνή για 5 χρόνια). Και η ομιλία του Κώστα Καραΐσκου ήταν γενικά αποκαλυπτική και αποκατέστησε πλήρως τα πράγματα προς …αρκετές κατευθύνσεις.

     Απολύτως ενδεικτικό του ενδιαφέροντος του ακροατηρίου, ήταν ότι αυτό παρέμεινε …καθηλωμένο και για μία ακόμη περίπου ώρα μετά το πέρας των ομιλιών. Στη συζήτηση που ακολούθησε, έγιναν τοποθετήσεις και απαντήθηκαν πολλές ερωτήσεις που τέθηκαν από τους παρισταμένους.

     Στα περαιτέρω αξιοσημείωτα της εκδήλωσης θα αναφέρουμε βεβαίως κατ’ αρχάς την παρουσία της Χαράς Νικοπούλου, που όταν έγινε αντιληπτή, φυσικά καταχειροκροτήθηκε. Δέχτηκε μάλιστα να πει και δυο λόγια απ’ το μικρόφωνο, ζητώντας από τον κόσμο να στηρίξει τις ενέργειες της Πρωτοβουλίας και να υπογράψει για την απομάκρυνση του Προξενείου. Στα αξιοσημείωτα ωστόσο θα συγκαταλέξουμε ακόμη την παρουσία κάποιων γνωστών απόστρατων αλλά και εν ενεργεία υψηλόβαθμων του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας, καθώς και πλήθους ανθρώπων από όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους. Βεβαίως όμως – και αν εξαιρεθούν κάποιες απειροελάχιστες περιπτώσεις (όπως π.χ. ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ζαπάρτας, ο τ. βουλευτής Δημοσχάκης, o πολιτευτής της ΝΔ Βαμβακερός, οι πολιτευτές του ΛΑΟΣ Γοδοσίδης και Γκαμπαερίδης κ.α.) – οι πιο …επίσημοι εκπρόσωποι της τοπικής πολιτικής ηγεσίας, παρότι φυσικά προσεκλήθησαν, έλαμψαν (όπως δηλαδή ακριβώς αναμενόταν) δια της …απουσίας τους. Δεν επρόκειτο, βλέπετε, για κάποια τουρκοφιέστα ή άλλη προξενική εκδήλωση, ώστε να σπεύσουν σωρηδόν…

     Κλείνοντας αυτήν την πρώτη αναφορά μας στη χτεσινή εκδήλωση (την οποία σύντομα θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε σε βίντεο από την ιστοσελίδα μας), εμείς θα πούμε απλώς ότι ευχαριστούμε θερμά όχι μόνο όλους όσους εργάστηκαν για την προετοιμασία της, αλλά και όσους συμμετείχαν με την απλή έστω παρουσία τους. Και αυτό είναι ίσως πάρα πολύ, όσον αφορά ένα θέμα που ακόμη αποτελεί το μείζον ταμπού για τη θρακική κοινωνία και θάβεται συστηματικά στη σιωπή από τους τοπικούς «καθεστωτικούς» κύκλους. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι το ίδιο βράδυ συγκεντρώθηκαν 140 νέες υπογραφές στο κείμενο κατά του τουρκικού Προξενείου, παρότι πολλοί είχαν υπογράψει στο Διαδίκτυο. Εννοείται βέβαια ότι η χτεσινή τεράστια επιτυχία ανοίγει νέες προοπτικές στην Πρωτοβουλία μας, ταυτόχρονα όμως έχουμε και την πλήρη επίγνωση του ότι την επιφορτίζει με ακόμη μεγαλύτερες ευθύνες. Στις ευθύνες αυτές θα προσπαθήσουμε ν’ ανταποκριθούμε στο εγγύς μέλλον με τον καλύτερο δυνατό τρόπο…

                                                                                                                                                                                              Ν.Δ.

Άλλες φωτογραφίες από την εκδήλωση της Αλεξανδρούπολης

    Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2009 – Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης

    Η “Πρωτοβουλία για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής” και η εφημερίδα “Αντιφωνητής” σας προσκαλούν στην εκδήλωση “Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής: Κράτος εν Θράκη” που διοργανώνουν στις 22 Ιανουαρίου 2010, ημέρα Παρασκευή. Στην εκδήλωση (Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης, ώρα 8 το βράδυ) θα μιλήσουν οι Νίκος Γιαννούλης, Σεμπαεδίν Καραχότζα, Κώστας Καραΐσκος και Φάνης Μαλκίδης με θέμα τις παρεμβάσεις της Άγκυρας στην περιοχή μας και τη δημοκρατία στην κοινωνία της Θράκης. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κολιός. Να είστε εκεί. Σας περιμένουμε όλους!