Τα λευκά κελιά, τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες είναι η συνεχιζόμενη απάντηση της φασιστικής Τουρκίας σε όλους τους αντιφρονούντες
Το παρακάτω κείμενο δείχνει ίσως άσχετο με το ζήτημα του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής και των ντόπιων πρακτόρων του, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου, από τη στιγμή που η Τουρκία κόπτεται για τα (δήθεν περιορισμένα) δικαιώματα της μειονότητας της Θράκης, είτε επισήμως (συνεχείς δηλώσεις Ερντογάν), είτε δια της πλαγίας οδού (δηλαδή των ψευτομουφτήδων, των τουρκοσυλλόγων και των λοιπών τουρκοφρόνων οργάνων της). Ας δούμε λοιπόν ποιος έχει το απίστευτο θράσος να μιλάει περί ελευθερίας και δημοκρατίας. Και όχι φυσικά πως δεν το γνωρίζαμε, αλλά κάθε περαιτέρω τεκμήριο είναι πάντα εξαιρετικά χρήσιμο. Διαβάστε συνεπώς το παρακάτω απόσπασμα από κείμενο του Φάνη Μαλκίδη (που είναι λέκτορας του Δ.Π.Θ. και μέλος της Πρωτοβουλίας μας) και…καμαρώστε:
Φέτος συμπληρώνονται 40 χρόνια συνεχών δολοφονιών, αγνοουμένων, καταπίεσης, τυραννίας, και λευκών κελιών στην Τουρκία. Σύμφωνα με την Επιτροπή ενάντια στα λευκά κελιά, έχουν αναφερθεί 14.500 θύματα βασανιστηρίων τα τελευταία 10 χρόνια και μόνο 7.500 έχουν αναρρώσει.
518 άνθρωποι δολοφονήθηκαν κατά την διάρκεια της κράτησής τους σε διάφορα τμήματα και 216 άνθρωποι αγνοούνται. Το 75% των γυναικών που βασανίστηκαν έχουν βιασθεί, 1261 άτομα εκτελέστηκαν στους δρόμους χωρίς δίκη, 3688 χωριά εκκενώθηκαν και πάνω από 3.000.000 άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να τα εγκαταλείψουν.
Πάνω από 3.000 διανοούμενοι καταδικάστηκαν σε περισσότερα από 10.000 χρόνια φυλακή και σε χρηματικές ποινές, επειδή εξέφρασαν τις ιδέες τους. 448 άτομα που κατέθεσαν σε διάφορες υπηρεσίες αιτήσεις στην κουρδική γλώσσα, κατηγορούνται για αδικήματα που επισύρουν συνολική φυλάκιση 2.747 ετών και 3 μηνών.
67 παιδιά βασανίστηκαν σε τμήματα της αστυνομίας και της χωροφυλακής, κατά τα τελευταία δυο χρόνια. 50.000 άνθρωποι βρίσκονται συνολικά στις φυλακές, 8.000 είναι πολιτικοί κρατούμενοι, 4.000 είναι ανήλικα παιδιά.
Η Τουρκία κατατάσσεται μεταξύ των πρώτων χωρών, με κριτήριο τον αριθμό των φυλακών της. Διαθέτει 19 διαφορετικούς τύπους φυλακών, πάνω από 650 φυλακές και δεκάδες φυλακές τύπου F (λευκά κελιά). Συνολικά ο πληθυσμός των φυλακών της Τουρκίας ξεπερνάει τον πληθυσμό δέκα μεγάλων πόλεων!
Τα λευκά κελιά
Ξεχωριστή θέση στη χώρα- πρωτεύουσα των φυλακών έχουν τα λευκά κελιά. Το κίνημα για τα λευκά κελιά στις τουρκικές φυλακές έχει ενεργοποιήσει εδώ και χρόνια πολίτες από όλο τον κόσμο καθώς και την Ελλάδα, οι οποίοι συμπαραστάθηκαν στους Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές, που με τίμημα την ίδια τους τη ζωή αντιστάθηκαν στον φασισμό, ενώ μία μεγάλη κινητοποίηση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους- απεργούς πείνας γίνεται και στην ίδια την Τουρκία.
Ιατροί στην περίπτωση που αρνούνται να υποβάλλουν τους απεργούς σε βασανιστήρια, φακελώνονται και εκδιώκονται από τους χώρους εργασίας τους. Πολλοί είναι οι γιατροί που κατεβαίνουν σε απεργίες 
συμπαράστασης στους αγωνιστές κατά των λευκών κελιών με τα ασθενοφόρα τους έχοντας σαν προορισμό τα δικαστήρια. Επίσης δικηγόροι δείχνουν έμπρακτα τη συμπαράστασή τους, ενώ αρκετοί από αυτούς, έχουν πραγματοποιήσει απεργίες διότι το καθεστώς τους απαγορεύει να βλέπουν τους κρατουμένους. Ακόμη αρκετοί φίλοι, συναγωνιστές, συγγενείς των πολιτικών κρατουμένων έχουν αυτοπυρποληθεί, ενώ επί τέσσερα χρόνια οι γονείς των κρατουμένων, μέρα και νύχτα πραγματοποιούν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε κεντρική πλατεία της Άγκυρας
Από την άλλη, οι μηχανισμοί του καθεστώτος εκφοβίζουν τους συγγενείς των αγωνιστών. Οι επιθέσεις από τις δυνάμεις ασφαλείας και τους Γκρίζους Λύκους είναι καθημερινές, ενώ πολλές φορές ο στρατός μπήκε στις φυλακές, όπου ήταν φυλακισμένοι πολιτικοί κρατούμενοι, τις γκρέμισαν, δολοφόνησαν και έκαψαν 28 από αυτούς. Επίσης η απαγόρευση της οργάνωσης TAYAD (Σύλλογος των οικογενειών των πολιτικών κρατουμένων για τη συμπαράσταση και αλληλοβοήθεια), έδωσε τη χαριστική βολή στα ψήγματα «αλλαγών» που προωθούνται από την Τουρκία.
Η ικανοποίηση του αιτήματος της συνεύρεσης και μίας σειράς άλλων αιτημάτων, τα οποία μπορεί να ακούγονται μικρά και ασήμαντα, αλλά για την παύση της ύπαρξης των λευκών κελιών, της ανάγκης συνεύρεσης με άλλους πολιτικούς κρατούμενους και άλλα ζητήματα, χρειάστηκε να δώσουν τη ζωή τους 122 συνάνθρωποί μας στην Τουρκία, 600 έμειναν ανάπηροι και πολλοί άλλοι πεθαίνουν στα νοσοκομεία. Ο δικηγόρος Μπεχίτς Αστσί, η Γκιουρτζάν Γκιορούρογλου, μητέρα δύο παιδιών, και η κρατούμενη στην φυλακή του Ουσάκ, η Σεβγκί Σαϊμάζ, που ακολούθησαν τους 122 μάρτυρες
Μάλιστα ειδικά γι΄ αυτό το ζήτημα στον διευθυντή των φυλακών, σ’ αυτόν που έχει υπογράψει τον θάνατο των κρατουμένων, απονεμήθηκε το ανώτατο μετάλλιο προσφοράς υπηρεσιών προς το κράτος! Στο πακέτο του «εκδημοκρατισμού», και «εναρμόνισης» με την ΕΕ, περιλαμβάνεται το «Πρόγραμμα Επιστροφής στο Σπίτι», προελεύσεως ΗΠΑ. Είναι ο νόμος που επιβραβεύει όποιον αρνείται τις ιδέες του και καταδίδει ομοϊδεάτες του στις τουρκικές αρχές. Στο ίδιο πλαίσιο και οι μαζικές φυλακίσεις Τούρκων πολιτών. Μόνο τα τελευταία 6 χρόνια, ο επίσημος αριθμός των προφυλακισμένων έφτασε τα έξη εκατομμύρια (!), και πολλοί εξ αυτών βασανίστηκαν μέχρι θανάτου…
Φάνης Μαλκίδης
Πηγή: “Ινφογνώμων Πολιτικά”
