“Αντιφωνητής”, 19 Σεπτεμβρίου 2007.
Το προεκλογικό κλίμα των φετεινών εκλογών ήταν πολύ υποτονικό σε όλη τη χώρα. Λίγο οι πυρκαγιές, λίγο η μικρή (και καλοκαιρινή) προεκλογική περίοδος, λίγο η γενικευμένη απογοήτευση από το αδιέξοδο πολιτικό σύστημα, και οι Έλληνες φτάσανε στην κάλπη χωρίς φανατισμούς και ακρότητες. Όλοι; Όχι. Οι μουσουλμάνοι και τουρκόφρονες της μειονότητας ΛΥΣΣΑΞΑΝ να εκλέξουν «δικούς τους» βουλευτές, κόντρα στη θέληση των απλών ανθρώπων της. Ο στόχος ήταν σαφώς διακηρυγμένος: Να εκλέξουν στην Ξάνθη τον Τσετίν Μάντατζη και στην Ροδόπη τον Αχμέτ Χατζηοσμάν και τον Ιλχάν Αχμέτ. Μόνο μια σύμπτωση τους στέρησε τον έναν από τους τρεις στόχους: οι 125 ψήφοι διαφοράς των δύο μεγάλων κομμάτων, που έφεραν την πρωτιά του ΠαΣοΚ στη Ροδόπη (και τον Γιώργο Πεταλωτή στη Βουλή αντί του Ιλχάν που είχε τις διπλάσιες περίπου ψήφους). Οι μεταφερόμενοι από την Τουρκία ψηφοφόροι δεν έδειξαν να επηρρεάζουν, στή Ροδόπη τουλάχιστον. Στην Ξάνθη η πόλωση γύρω από το πρόσωπο του Μάντατζη και η εκλογή του δια του ΠαΣοΚ με την υπόδειξη του Προξενείου, αντί να συσπειρώσει τους χριστιανούς της ΝΔ, πυροδότησε συζήτηση μεταξύ τους για ποιον λόγο δεν κατέβασαν κι αυτοί έναν εξίσου φανατικό και προξενικό υποψήφιο, ώστε να μη χάσουν την έδρα! Όμως τίποτε δεν εκφράζει καλύτερα τόν φανατισμό της μειονοτικής ηγεσίας από την συγκέντρωση που διοργάνωσε η κίνηση «Ισότητα στον δήμο Ξάνθης», στις 3-9-2007 στο χωριό Ζυγός, στο κέντρο Χρυσή Φωλιά. Μεταφράζουμε από την τουρκόφωνη φυλλάδα «Μιλλέτ» της 6ης Σεπτεμβρίου: «Σε συγκέντρωση που οργάνωσε η κίνηση συμμε-τείχαν η μουφτεία Ξάνθης, η Τουρ κική Ένωση Ξάνθης, ο Σύλλογος Επιστημόνων, ο Σύλλογος Τούρκων Δασκάλων Δ. Θράκης και άλλοι σύλλογοι. Περίπου 400 άτομα. Ο (ψευδο)μουφτής Ξάνθης Α. Μέτε ανέφερε πως επί μήνες προσπαθεί να προσθέσει δυο δωμάτια για τους ξένους στην μουφτεία και πως η Αστυνομία ήρθε πολλές φορές και ο ίδιος εκλήθη να καταθέσει. Είπε: Αν λοιπόν δώσουμε την ψήφο μας σε αυτούς που δεν επιτρέπουν να φτιάξουμε δυο δωμάτια τότε να πάρουμε τα μπογαλάκια μας και να φύγουμε. Έρχομαι από το χωριό Γκέτσεν, όπου με πλησίασε ένας ομοεθνής και μου είπε πως πάλι δεν θα μπορέσουμε να βγάλουμε βουλευτή. Από μήνες κάποιοι άρχισαν να λειτουργούν σαν φερέφωνα του Σγουρίδη και του Κοντού. Όχι, αδέρφια μου! ΤΟΥΡΚΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΛΑΣΠΗ!».
Βεβαίως είπε κι άλλα, που δεν τα έγραψε η καλή εφημερίδα, όπως ότι «ο Τούρκος μόνο με Τούρκο γίνεται φίλος» και άλλα συνυπαρξιακά. Στο ίδιο φύλλο ο γνωστός για τον μισελληνισμό του αρθρογράφος Τζενγκίς Ομέρ έγραφε:
«Ας μην μας παρεξηγήσουν αλλά τη στιγμή που δεν μας δίνουν αυτοί ψήφους, το να έρχονται να μας ζητάνε και εμείς να ψηφίζουμε αυτούς τους ξεδιάντροπους, αυτό είναι αβλεψία, λάθος, ακόμα και προδοσία. Εμείς μπορούμε να δώσουμε στους Ρωμιούς μόνο όσους ψήφους μας δώσουν..
Αυτές οι εκλογές είναι μια μεγάλη ευκαιρία για μας. Όλοι μαζί σκεπτόμενοι υγιώς αυτή τη φορά να κρατήσουμε μια έντιμη στάση. Μπορούμε να πούμε όχι στην ομαδική μας αυτοκτονία. Μη ξεχνάτε ότι η ιστορία δεν θα συγχωρήσει όσους υπό αυτές τις συνθήκες δίνουν ψήφους στους Ρωμιούς. Και να ξέρετε κι αυτό, πως ούτε ο θεός θα τους συγχωρέσει. Διότι στην θρησκεία μας μια από τις πιο μεγάλες αμαρτίες είναι να προδίδεις τους θρησκευτικούς σου αδελφούς. Το να δίνονται ψήφους στους χριστιανούς τη στιγμή που μια Τουρκομουσουλμανική μειονότητα αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να εξαλειφθούν οι θρησκευτικές και εθνικές της αξίες, είναι μια κίνηση έξω από τα όρια της θρησκείας».
Καί γιά όποιον δεν τα πολυκατάλαβε, ο αγαπημένος θαμώνας των αθηναϊκών καναλιών, ο Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ, με το γνωστό του ύφος απευθύνθηκε στο ακροατήριο του Ζυγού λέγοντας:
«Τό 2004 φτάσαμε να δώσουμε σε μειονοτικούς 12.000 από τίς 33.000 τουρκικές ψήφους. 30 χρόνια λέμε τα ίδια, «Ο Τούρκος να ψηφίσει τον Τούρκο», όμως όταν πάμε στην κάλπη ψηφίσουμε τον γκιαούρη. Τουλάχιστον εγώ μπορώ να χρησιμοποιήσω τη λέξη «γκιαούρη», ο μουφτής όχι. (…) Κατάρα στον Τούρκο που ψηφίζει χριστιανό! Θαυμάζω το ΡΚΚ γιατί όταν βάζουν έναν στόχο τον ακολουθούν πιστά κι όποιο μέλος αλλάζει δρόμο τον δέρνουν. Στα χωριά μας ξέρουμε ποιοί ψηφίζουν τους γκιαούρηδες. Γιατί δεν τους απομονώνουμε κοινωνικά να δούμε αν θα τολμήσουν να ξαναμιλήσουν για τον Σγουρίδη, τον Κοντό και το μ…ί της μάνας τους!».
Ναί, τόσο καλά!
