Πέρυσι κυκλοφόρησε ἕνας φετφάς τοῦ τουρκομουφτῆ Ξάνθης Ἀχμέτ Μέτε, στόν ὁποῖο δίνονταν ὁδηγίες πνευματικῆς – ὑποτίθεται – φύσεως πρός τό ποίμνιό του. Τό θέμα ἦταν «Τά καθήκοντα τῶν γονέων γιά τήν ἐκμάθηση τοῦ Κορανίου». Ὥς ἐδῶ ἄς ποῦμε ὅτι εἶναι δεκτόν. Ὅμως ὑπάρχει μία ἰδιάζουσα ἀντίληψη περί πνευματικότητας στούς κύκλους αὐτούς καί ἡ ὁποία δέν εἶναι καί τόσο… πνευματική. Προσέξτε τά κάτωθι παραθέματα, τίς συμβουλές καί τίς παροτρύνσεις γιά ζητήματα ἄσχετα μέ ὁποιανδήποτε θρησκεία καί ἀναλογιστεῖτε τό τί συμβαίνει στά 150 περίπου «Κοράν Κουρσού» (Μαθήματα Κορανίου, δηλαδή Κατηχητικά Σχολεῖα) πού λειτουργοῦν μέ τούς ἴδιους ἰθύνοντες στήν ἑλληνική Θράκη:
«…Πρωτίστως πρέπει να γνωρίζουμε ως κύριο καθήκον την εκμάθηση της τουρκικής κουλτούρας, του ιερού βιβλίου και της θρησκείας στα παιδιά μας. Αυτά πρέπει να μάθουν το Κοράνι και για το σκοπό αυτό να παρακολουθούνε τα φροντιστήρια διδασκαλίας του Ιερού βιβλίου που λειτουργούνε υπό την αιγίδα της μουφτείας μας.
(…) Τα μικρά παιδιά αποτυπώνουν τα γεγονότα και τις κινήσεις που εξελίσσονται στις οικογένειες τους. Γι΄ αυτό το λόγο στην καθημερινότητα μέσα στις οικογένειες μας, δεν πρέπει να απομακρυνόμαστε από την τουρκική κουλτούρα, τη θρησκεία μας, τα από τα ήθη και έθιμα μας. (…) Όπως επιδεικνύουμε ενδιαφέρον για την μόρφωση στα σχολεία και την εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας στα φροντιστήρια των παιδιών μας, όμοια οι γονείς πρέπει να φροντίζουν και να επιδεικνύουν ενδιαφέρον για την εκμάθηση των αρχών της θρησκείας μας και της κουλτούρας μας στέλνοντάς τα στα μαθήματα εκμάθησης του Κορανίου. Συν τω χρόνω θα γίνει αντιληπτή η επιμονή μας προς την κατεύθυνση αυτή. Σε περίπτωση που τα παιδιά μας τα αναγκάζουμε να πάνε μόνο για το θεαθήναι, θα είναι σφάλμα να περιμένουμε θετικά αποτελέσματα από την παρακολούθηση των φροντιστηρίων εκμάθησης Κορανίου.
Επιβάλλεται εμείς οι γονείς να πηγαίνουμε τα παιδιά μας στον εκπαιδευτικό και να δείχνουμε συνεχές ενδιαφέρον για την πορεία της εκμάθησης. Υποχρέωση των γονέων είναι να εφιστούν την προσοχή στους εκπαιδευτικούς που δεν εκπληρώνουν πλήρως τα καθήκοντα τους, και αν είναι ανάγκη να προβαίνουν σε παράπονα στην μουφτεία μας. (…) Αν θέλουμε να διαβιώνουμε ως Τουρκομουσουλμάνοι στη Δυτική Θράκη, όση σημασία δίνουμε στην θρησκεία μας, άλλο τόσο πρέπει να επιδεικνύουμε ενδιαφέρον για την ωραία μητρική μας γλώσσα την τουρκική. Πρέπει να ομιλείται η τουρκική μέσα στην οικογένεια και σε κάθε έξοδο μας στους δρόμους (…)
Τέτοια κόλπα λοιπόν ὁ… «ἐκλεγμένος θρησκευτικός ἡγέτης»…
Μ.Κ.
